Trochę wiedzy - Centella

Idź do spisu treści

Menu główne

Trochę wiedzy


Trochę wiedzy na temat techniki


Od zbudowania pierwszych mikroskopów na przełomie XVI i XVII wieku  przez następne 200 lat, do połowy XIX wieku udoskonalano ich  konstrukcję. Począwszy od drugiej połowy XIX wieku, mikroskop stał się podstawowym narzędziem badań w mikrobiologii i medycynie.  Sto kilkadziesiąt lat temu nie było laboratoriów analitycznych, każdy praktykujący lekarz posługiwał się mikroskopem dla celów diagnostycznych. Prace Pasteura nad fermentacją, chorobami zakaźnymi i szczepionkami, a także późniejsze badania  Ehrlicha i Kocha, budujące fundamenty współczesnej bakteriologii,  i medycyny nie byłyby możliwe bez mikroskopów. Olbrzymi  wkład w rozwój mikroskopii krwi  i podwaliny do tej metody badania krwi dał niemiecki uczony Günther Enderlein (ur.  7 czerwca  1872 w  Lipsku, zm.  22 sierpnia  1968 w  Wentdorf). Był  on zoologiem-bakteriologiem, który praktykował jako homeopata i nauczał w Niemczech. Jest powszechnie znany ze swoich odkryć dotyczących krwi. To właśnie on rozwinął badania krwi w ciemnym polu i napisał w roku 1933 najbardziej znaczącą pracę Cyklogeneza bakterii (Bacteria Cyclogeny; 1916). Enderlein odkrył, że kiedy mikroflora krwi jest zharmonizowana, nie powoduje żadnych reakcji patologicznych, oraz   stanów chorobowych, podczas gdy po wystąpieniu zmian zakłócających środowisko wewnętrzne organizmu, będące w stanie symbiozy endobionty zmieniają formy i powodują  stany chorobowe. Enderlein dostrzegł malutkie ruchome cząstki pojawiające się w ciemnym tle i nazwał je protitami.  Enderlein opracował również kluczowe koncepcje mówiące, w jaki sposób procesy patogeniczne mogą narastać w wyniku zmian w środowisku krwi, z których głównym czynnikiem jest pH, jako że wraz ze zmianami w pH zmianom ulegają endobionty (w formie protitów). W miarę wzrostu pH endobionty rosną i akumulują rezerwy protein w charakterze odpowiedzi adaptacyjnej oraz mechanizmu obronnego. Toksyny, chemikalia i emocje mogą zmienić przebiegające w organizmie reakcje biochemiczne i w ten sposób wpływać na zmianę środowiska oraz endobiontu, który żył do tego czasu z nim w symbiozie. W rezultacie, w miarę wzrostu pH mogą powstać formy bakteryjne oraz inne patologiczne formy.
Koncepcje profesora Enderleina nie zostały powszechnie zaakceptowane przez środowisko hematologów. W ówczesnym  czasie ścierały się ze sobą dwie teorie na temat powstawania chorób i mikroorganizmów Ederlein i jemu podobni uznawali polimorfizm form pierwotnych, natomiast Pasteur i Koch mówili o monomorfiźmie. A ponieważ teorie Ederleina mają charakter skomplikowany, zaś terminologia, jakiej używa do opisu morfologii, jest jego własnym żargonem, stąd wniosek, że skoro język nie jest odpowiedni, teorie również. Zresztą nie tylko prace Günthera Enderleina zostały zmarginalizowane, dla wszystkich otwartych i analitycznych umysłów polecam poszukać informacji o podobnych pracach takich naukowców jak: Antoine Bechamp (1816-1908), Royal Raymond Rife  (1888-1971), Wilhelm Reich (1897-1957), Gaston Naessens(1924- ).


Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego